ZKP Lipnica
RSS

„XIV Kaszёbsczi Spłiw Kajakòwi „Szlachama Remùsa”

Téma słowama zakóńcził òficjalny òdemkniãcy spłiwu komandor Eugeniusz Gutfrańsczi na łączce parafialnéj w Bòrowim Młinie 10 lëpińca 1999 r. Na XIV Spłiw pò Gochach a Bòrach Tucholsczich zjachało sã pònad 200 biwakòwiczów. Jak gôdëlë òrganizatorzë je to nôwicyj ùczestników ze wszëtczich dotichczas wanogów. Òstatni rôz na Gochach spłiwòwicze bëlë w 1991 rokù. Pò òsmë latach miło nama bëło gòscëc na naszi zemi tëli lëdzi chãtnich pòznôwac Kaszëbë, ich piãkno, kùlturã, żëcy codzénné kaszëbów. Miło bãdzëma wspòminalë te dwa dni.

10 lëpińca br. w pôłnie głos zabrëlë òrganizatorzë: przewodniczący Janusz Kòwalsczi (całi motor òrganizatorsczi), Edmùnd Szczesiak, kòmandorzë (Bernard Hinz i Albert Romańczuk). Pòdczas wcigani stanicë kaszëbsczéj na maszt, spłiwòwicze òdspiéwëlë himn kaszëbsczi „Tam gdze Wisła...”. Pôrã wskôzów òrganizatorsczich rzek jesz przewodniczący i kajakarze rëszëlë piechti nad jezoro Gwiazda (niżij gòspòdarstwa Topków), gdze naczął sã piérszi dzél spłiwù. Pò przepłëniãcy czile kilométrów jezorém a rzéką Gwiazdą zmògłich wanożników na brzegù witalë z piesnią i mùzëką kaszëbską Danka Pych Lëpińskô z dzecama, przëgriwający na akordionie Jerzy Reszka i jinszi zgromadzony ze wsë lëdze. Na wieczór lëpnicczi part Zrzeszeni Kaszëbskò-Pòmòrsczigò przëgòtowóni miôł lëdową zabawã dlô gòscy. Nie brakło wãdzonich mòrinków z Gwiazdigò, a kòmù òne bëłë za sëchi mógł so wepic piwò. Na zabawie pò kaszëbskù przëwitôł bawiącëch sã przédnik lëpnicczigò partu ZKP Andrzej Lemańczik. Dolmôcził gò na pòlsczi, tima co bë nie rozmielë, wasta Bernard Hinz. Zabawa sã skùnczëła pózno w nocë. Do tańca przëgriwała nie tilkò pò kaszëbskù Bòrowiąńskù kapela.

Drëdżégò dnia, tj. 11 lëpińca w niedzelã, jak przëstało na kaszëbów, wszëscë sã zgromadzëlë w kòscele na kaszëbsczéj Mszi swiãtéj, chtërną òdprawił kapelan wanożników, ksądz Roman Skwiercz-Remus. Słowò Bòżi, téż pò kaszëbskù, tikało „Przëpowiôstczi ò séwôrzu”. Prze pełnym kòscele słëchającëch, baro mòcno wëwôrzónëch słów ksądza Romana, padłë òne, miéjmë nôdzejã, na ùrodzajną zemiã. Doch w ewanielëji pisze: „Chto mô ùszë, niech słëchô!”. Mómë jesz w pamiãcë wanogã pò Pòlsce naszégò Jana Pawła II, chtërnigò motto wanożeni bëło: „Bóg je miłotą”. Ta miłota spadła w nym dniu na mòdlącëch sã, zgromadzónëch w miono Bòsczi tu na òjczësti pòlsczi zemi, na Kaszëbach, na Gochach, gdze żëją pòtómkòwie tëch co walczëlë przë Janie III Sobiesczim, abë Pòlsczi nie zalała fala jiny wiarë, gdze żëją pòtómkòwie tëch co przestôwialë grańc pòlskò-mniemieckô w 1920 rokù, co bë Kaszëbi mòglë mieszkac w Matce Òjczëznie-Pòlsce. Bóg zapłac ksądzu Romanowi za ta bezkrwawą òfiarã. Pòtimù mòżna bëło nabëc òd Genka Priczkòwsczégò mòdlitewnik kaszëbsczi „Më trzimómë z Bògã”.

W niedzelã przëjachëlë nawiedzëc òdpòcziwających przed pòniedzôłkòwim dzélém rézë przédnik Zrzeszeni Brunon Synak z białką i córką, Jerzy Kiedrowsczi (direktor Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców w Gdańsku) z białką, Edmund Hapka (przewodni-czący Rady Powiatu Chojnice) z rodzëną, przednice człuchowsczégò partu Zrzeszeni: Janusz Spiczak Brzezińsczi i Marian Fryda z matką Stanisławą z Przechlewa, wójta gminë Lëpincë Leopold Jankòwsczi, Jerzy i Fela Bòrzëszkòwsczich, Bożena Szimańskù i më miejscowi. Wanożnicë czestowalë gòsci kawą, młodzowim kùchém a i téż zupą z pòlowi kùchni.

Pò pôłni bëłë atrakcje. Swòją ksążkã pt. „Porwana” promòwôł Edmund Szczesiak. Je to òpòwiadanié ò Brance Trudze Jutrzenka Trzebiatowsczij, chtërna pò 53 latach bëcô na òbczeznie mògła wrócëc do swòjëch dzãka staranióm Benka Reszczi z Rëmi. Cãżkò przëjąc do se, że lëdze mògą przeżëc taci ùpòdleni i pòniewierkã, taką jaką przeszła Truda u Rusczéch. Wiôlgô chwalba dlô Edmunda Szczesiaka za ukôzanié prôwdë! Prócz ksążczi pt. „Porwana” mòżna bëło nabëc wiele jinëch. Renata i Wòjcech Kiedrowsczi prowadzący Òficyną Czec we Gduńsku mielë przëwiozłi pôrãnôsce titułów do sprzedôwani. Bëła mòżnosc kùpieni „Knégi psalmów” skaszëbionij przez Eugeniusza Gòłąbka. Sam méster całé pòpółni na parafialnij łączce przëgriwôł na kibòrdze, a pòmôgôł mu w spiéwanié jegò bratińc. Na wesoło bëł téż wieczór. Przë ògniszczu zabôwiałë zgromadzonëch „Gochë” z Lëpinc. Nie òbëło sã bez czëtani przez Remusa kawôłka „Żëcé i przigòdë Remùsa”, a i òpòwiedzonych pôrã bëlnëch gôdków. Słowò téż rzeklë przédnik Andrzej Lemańczik i wójta Leopold Jankòwsczi. Całą zabawą przë ògniszczu czerowôł niezmòrdowóny Bernard Hinz.

W pòniedzôłk dopôłnia wanożnicë ùdalë sã w dalszi Remùsowi szlach. Bãdzemë na nich czekac jaż znôwù zbłądzą tu na Gochë. Mòże nie mdze to pò òsmë latach! Żëczimë òrganizatoróm wiele mòcë na dalszi dzejanié. Niech jima chwalebnô idea Spłiwù wënadgrodzi to co do téj pòrë dlô Kaszëb i Kaszëbów zrobilë.