ZKP Lipnica
RSS

Wieczór wspòminków ò doktorze Brusczim

Doktor Józef Brusczi to legenda lat 60-70, jesz XX wiekù, w Lëpincach, na Gochach, na całëch Kaszëbach. Bëł òn ju mòckò znónym łgôrzem czéj zamieszkôł w 1959 rokù w Lëpincach i naczął prowadzëc Òśrodek Zdrowigò. Jegò żëcé bëło wiele razy òpisywóny w rozmaitëch cządnikach, temù ò tim blós wspòmnã w dalszim dzélu. Lëpincë miałë szczescy do Józefów. Znóny wszëtczim był Józef Słóminsczi, wójta i dzejôrz lëpnicczi. Z Gochów wëszed Józef Gerszewsczi, komendant „Gryfa Pòmërsczigò”. Òbaji leżą na smãntôrzu w Bòrëszkach. No trzecy Józef to doktor Brusczi. Szkòda, że nie leżi òn na smãntôrzu w Lëpincach, za to mô towarëszstwò w Brusach innygò wiôldżigò Kaszëbë – Jana Karnowsczigò. W żëwich òddónym Lëpincóm ë Gochom je Józef Bòrëszkòwsczi ze Gduńska.

W kùńcu pò 25 latach òd smiercë òdżëła pamiãc ò doktorze Brusczim na Gochach. 14 gòdnika 1999 rokù w Lëpincach w kòscele ksądz Leszek Wołoszyk òdprawił mszã swiãtą za zmarłégò dokładno przed 25 latama doktora Józefa Brusczégò. Wdzãcznëch, za doktorowi pòsługiwanié, w kòscele bëło baro, baro wiele. Pò Bòżim szlë më na „kòzi” do lëpnicczégò „Strażaka”. Tak wiele jak w kòscele nas ju nie bëło, ale òpòwiôstkóm, wierztóm i gôdkóm nie bëłobë kùńca, czéjbë gòsce ni mielë dalszi abò blëższi drodżi dodóm. Òb wieczór dzecë z lëpnicczéj szkòłë przëpómnąłë nama te znóny gôdci doktora Brusczigò. Dzecë ze szkòłë w Zôpcyniu miałë przëszëkòwóny fragmentë „Wesela Zabòrsczégò”. Dzãka téj wieczornicë cały rãkòpis je ju w dobrëch rãkach. Dzecë ze szkòłów w Bòrowim Młinie i Brzéznie Szlachecczim wëgłosëłë wierzte Jana Karnowsczigò, chtërnygò 60. roczëznã smiércë przëpôdała pôrã miesãdzy chùtczij. Je to jesz do zbadérowanié, jak czãsto doktor Brusczi sã spòtikôł i ò czym kòrbielë ti dwaji Kaszëbi. Gôdci i wierzte spiéwém i tuńcem przeplôtałë „Gochë”. Zresztą bez „Gochów” Zrzeszeniowô impreza bë sã żódnô chiba nie òdbëła. Żëcé doktora wiesoło przedstawił Przédnik Instytutu Kaszëbsczégò prof. Józef Bòrëszkòwsczi ze Gduńska. Wtrącôł chòcbë taczi wic autorstwa doktora: „Do doktora Brusczigò gôdô a sã chwôli pacjent: Mòja kòbiéta to je janioł. Na to Brusczi òdrzek: A mòja jesz żëje!”. Czë inny: „Rôz w towarësztwie doktor Brusczi pùscôł sobie „bąka”, téj rzek: Lepi niech 10 wąchô niżli jedin miôłbë pãknąc”. Na kùńc swòji mòwë prof. Józef Bòrëszkòwsczi dôł słowò, że dopilëje, co bë pòwstała monografiju ò doktorze Brusczim.

Pò Przédnikù głos zabrôł naczelny „Pòmeranii” Cezary Obracht Próndzynsczi. Òdczëtôł òn wspòmink ò doktorze Brusczim przekôzóny przez redaktora Stanisława Pestkã, chtërny w tim czasu wëjachôł do Americzi. Pòtimù swòje òpòwiôdania snuła Zofia Cieślińskù. Za żëcy doktora bëła òna szefową świetlicë wiejsczé. Przëbôczała jak to z doktorem przëjimalë wanożników, sztudentów i jinszëch rozmaitëch gòscy. Òpòwiedzała téż, jak rôz bëła mòckò rozgòrzonu na swòjigò chłopa i sã do niegò nie òdzëwała. Tén szed szukac rëtunkù do doktora, bò jegò kòbiéce òdebrało mòwã. Jak wrócył z doktorã, Zofia Cieślińskù nie wëtrzimała i sã òdezwała. Na to ji chłop òdrzek: „Ju je lepéj, ùprawiało sã”. Marian Fryda òpòwiedzôł, jak mù doktor Brusczi pòmóg wëlékòwac gãba cału w krostach. Pòmògła mù w tim cëdownu smara doktora „na wszëstkò”. Dali wspóminczi gôdëlë Władka Spiczak Brzezinskù, Stach Gòstomczik, Zbigniew Talewsczi, a przë kawie i „cos na ząb” wielë jinych. Andrzej Brusczi wiele razy dzãkòwôł wszësczim za cepłi słowa, partowi Zrzeszeni Kaszëbskò-Pòmòrsczimù za òrganizacjã wieczoru i téż rzek pôrã słów wspòmnieni, chòcbë le ò tim, że jegò tatk miôł prócz doktorzëni jiny jesz zawód – rëbôka. Do tégò nawiązôł Franek Adamczik. Wiele gôdôł, jak jegò matka Maria i òn sóm łowiélë rëbë z doktorem Brusczim, na co w tich czasach nie wiedno mielë pòzwòlenié. Całi wieczór bëł òkraszony bògatim wëstôwkëm pamiãtków pò doktorze, zdjãcama, lëteraturą i słôwetnym diplomam doktora wëpisónym pò włoskù. Tén piãkny wëstôwk przërëchtowëlë biblotekôrze Elżbieta Kiedrowskô i Tomasz Drzazga. Wëpôdô téż pòdzãkòwac wszësczim sponsoróm, bez chtërnëch impreza bë sã tak piãkno nie ùdała.